Eftir gjöfult þemaár er þetta fjórða og síðasta hefti ársins 2025 af nokkuð hefðbundnara tagi með greinar, ljóð og smásögur úr ólíkum áttum. Í heftinu má lesa erindi tveggja erlendra skáldkvenna, þeirra Leu Ypi og Leїlu Slimani, sem gefa okkur færi á að líta út fyrir landsteinana en um leið að spegla aðstæður hérlendis í þeim veruleika sem þær lýsa. En það eru ekki aðeins efnistökin og viðfangsefnin sem tengja erindi þeirra því báðar minnast þær á austurrísku skáldkonuna Ingeborg Bachmann, en Jón Bjarni Atlason hefur þýtt ljóð hennar „Til sólarinnar“ sem birtist hér í heftinu.

Natasha S. á flaggskip heftisins, ljóðið „Marína“ kallast á við nýútkomna ljóðabók hennar, Mara kemur í heimsókn, en ljóðið segir Natasha vera tilbrigði við skáldkonuna og helsta þýðanda rússneskra bókmennta á íslensku, Ingibjörgu Haraldsdóttur. Það er því afar viðeigandi að næsti liður á eftir ljóði Natöshu skuli vera frásögn Gunnars Þorra Péturssonar, sem tekið hefur við kyndlinum í rússneskum bókmenntaþýðingum af Ingibjörgu. Hér segir hann lesendum TMM frá því þegar hann kom til Rússlands í fyrsta skipti. Að auki má lesa ljóð og sögur eftir Ragnheiði Hörpu Leifsdóttur, Arndísi Þórarinsdóttur, Natan Jónsson, Sigrúnu Júlíusdóttur, Ugga Jónsson, Þorvald S. Helgason og James Dennis Casey IV. Guðmundur Andri Thorsson á skemmtilegan pistil um Auði Haralds og feðraveldið, og Jón Kalman birtir vangaveltur um bókmenntalegt gildi Biblíunnar.

Myndlistarmaður Tímaritsins er að þessu sinni Pétur Thomsen sem ljósmyndað hefur umhverfisbreytingar um árabil og var valinn Myndlistarmaður ársins 2025. Hann á forsíðumyndina sem með góðum vilja má segja jólalega. Sigrún Alba Sigurðardóttir skrifar upplýsandi og skemmtilega grein um listamanninn svo lesendur geta glöggvað sig betur á verkum hans.