Í þessari bók er veitt yfirlit um sauðasölu íslenskra bænda til Bretlands á síðasta aldarfjórðungi 19. aldar. Útflutningur á lifandi sauðfé er merkilegur þáttur í landbúnaðarsögu Íslendinga því með honum komust bændur fyrst í kynni við peningaviðskipti og sauðasalan átti einnig mikinn þátt í stofnun kaupfélaga.

Sveinbjörn fer rækilega í saumana á sauðaútflutningnum, fjallar um sauðakaupmennina og áhrif sauðasölunnar á viðskipti og búskap bænda. Þá greinir Sveinbjörn frá innflutningsbanni á íslenskt fé í Bretlandi 1896 sem leiddi til þess að útflutningur á lifandi fé stöðvaðist og knúði bændur til að finna nýjar leiðir til að koma kjöti á markað.

Ritið er byggt á BA-ritgerð höfundar í sagnfræði og er gefin út í ritröðinni Ritsafn Sagnfræðistofnunar.